Έχει λεχθεί ότι οι άνθρωποι έρχονται στην ζωή μας είτε για κάποιο χρόνο είτε για κάποιο λόγο είτε για πάντα.

Όπως στο χέρι που προσφέρει ένα μπουκέτο λουλούδια κυλάει λίγο απ το άρωμα τους, έτσι κ ο καθένας απ τους ανθρώπους της ζωής μας δεν πήρε απλώς αλλά άφησε το μικρό η μεγάλο του δώρο σε εμάς. Το άρωμα του σαν να λέγαμε

Θα θέλαμε -ίσως κ περισσότερο απ ότι αντέχουμε κάποιες φορές – κάποιους ανθρώπους στην ζωή μας για λίγο ακόμα… αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό δεν είναι εφικτό πάντοτε .

Κάποιες φορές πονάμε αλλά κι αυτό έχει το δώρο του να αφήσει σε εμάς… Το δικό του άρωμα

Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που με τον ένα η τον άλλο τρόπο άγγιξαν – αγγίζουν την ζωή μου με την παρουσία η την μνήμη τους.. αφιερώνω την σελίδα αυτή.

Θα ήταν βέβαια παράλειψη να μην αναφερθώ ονομαστκά στην Γιωργία που με ενθάρρυνε και έδωσε την ιδέα… αλλά κ στον Σωτήρη που έκανε εφικτό αυτό το χώρο. Οι υπόλοιποι ας με συγχωρήσουν που δεν τους ονομάζω αλλά πιστεύω πως αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι αυτός ο σκοπός της σελίδας. Δεν έχει να κάνει με το πόσο σημαντικοί είναι στην ζωή μου.

Ότι γεννήθηκε και ότι αναπνέει εδώ «για πρώτη φορά δημόσια» το οφείλω σε όλους τους φίλους μου.. και τους ευχαριστώ για αυτό.

Προσκαλώ επίσης όλους τους φίλους… Προσωπικούς η απλά φίλους της σελίδας να αφήσουν τα σχόλια τους … Θετικά ή αρνητικά κ αν θέλουν τις δικές τους δημιουργικές στιγμές σαν δώρο.

Καλωσορίσατε λοιπόν και καλή ξενάγηση στις θύμισες…

Ή όπως λέει κ ο Σταμάτης Μεσημέρης…

“Άλλη μια απόδραση αρχίζει… Γιατί τα όνειρα μας δεν σταμάτησαν να ταξιδεύουν Στις μεγάλες Θάλασσες στους μεγάλους έρωτες και στα μεγάλα τραγούδια…”

Και μην ξεχνάτε καθώς θα διαβάζετε … ότι “είναι εύκολο να ζεις με τα μάτια κλειστά παρερμηνεύοντας ότι βλέπεις” (Τζον Λένον)